Şunu bir düşünün: Muhtemelen 90'dan fazla çevrimiçi hesabınız var. Dijital varlıklarınız muhtemelen 5.000 dolardan daha değerli. Ancak insanların sadece %27'si dijital varlıklarının ölümden sonra ne olacağına dair bir plan yapmış durumda. İhtiyaç ile eylem arasındaki bu boşluk? İşte piyasanın yaşadığı yer burası.

Demografik değişimlerin mükemmel bir fırtınasını yaşıyoruz. Y kuşağı, tüm yetişkin yaşamlarını çevrimiçi geçiren ilk nesil olarak en yüksek kazanç yıllarına ulaşıyor. 68 trilyon dolarlık bir servet transferi gerçekleşiyor ve bu giderek dijitalleşiyor. Bu arada, yasal çerçeveler nihayet yetişiyor; eyaletler dijital vasiyetleri tanırken, Avrupa dijital miras haklarını zorunlu kılıyor.

Ancak bu piyasa fırsatı hakkında beni hayal kırıklığına uğratan şey şu: Çoğu çözüm bunu teknik bir sorun olarak ele alıyor, oysa bu temelde insani bir sorun. İnsanlar şiire ihtiyaç duyarken hesap makineleri yapıyorlar. Ailelerin hikayelere ihtiyacı varken elektronik tablolar oluşturuyorlar.

Bu yüzden DeathNote'u farklı bir şekilde inşa ettik. Bunun sadece varlık transferi veya hesap yönetimiyle ilgili olmadığını fark ettik—bu, yaşamı anlamlı kılan insan bağlantılarını korumakla ilgili. Piyasa fırsatı büyük çünkü duygusal ihtiyaç evrensel.

Beni heyecanlandıran şey dolar tutarları değil, bunlar zaten bildiğimiz şeyi doğruluyor: İnsanlar dijital ölüm planlaması için daha iyi yollar arıyor. Beni heyecanlandıran şey, tamamen yeni bir insan bakımı kategorisi yaratmanın parçası olmamız—bu, hem teknolojik gerçekliğimizi hem de zaman boyunca anlamlı bağlantı kurma derin ihtiyacımızı onurlandırıyor.

Bu piyasa büyümesi, dijital yaşamlarının önemli olduğunu, çevrimiçi ilişkilerinin bakım gerektirdiğini ve sevginin fiziksel varlığı aşması gerektiğini fark eden milyonlarca insanı temsil ediyor. Bu sadece bir iş fırsatı değil—bu bir insan uyanışı.

JP, Luca, CJ, 8 ve Summer