Gece beni gerçekten uyutmayan bir şey hakkında düşünüyorum ve sizinle paylaşmam gerekiyor. Ebeveynlerimizin kuşağının bankada saklanan tapuları olan evleri, Fidelity tarafından yönetilen hisse portföyleri ve bodrum kutularında duran fotoğraf albümleri var. Bizimse 47 farklı abonelik hizmetimiz, bulutta süzülen 80.000 fotoğrafımız ve ebeveynlerimizin kelimenin tam anlamıyla telaffuz edemediği uygulamalarda gizli kripto paramız var.

Hangi kuşağın aslında dijital miras planlamasına daha çok ihtiyacı var? (İpucu: biziz ve yakın bile değil.)

Bir kuşak fiziksel ve merkezi zenginlik inşa etti. Biz tüm internet boyunca dağılmış dijital hayatlar inşa ettik.

Bunu ebeveynlerimizle karşılaştırın: toplam yaklaşık 20 çevrimiçi hesap, belki 2 streaming aboneliği, 1 mali portal, yaklaşık 2.000 dijital fotoğraf, e-posta ve Facebook ve muhtemelen bir PayPal hesabı. Fark kesinlikle çarpıcı.

Öldüğünüzde kaybolan yıllık 6.000 dolar değer.

Acı gerçek şu: dijital ölüm planlaması olmadan öldüğünüzde aileniz binlerce dolarlık dijital varlıklara, on binlerce değerli anıya ve yıllarca yaratıcı çalışmaya erişimi kaybedecek. Abonelik hizmetleri kredi kartınızı sonsuza kadar çekmeye devam edecek, sosyal medya hesapları kimsenin düzgün anıtlaştıramayacağı ürpertici hatırlatıcılar haline gelecek.

Dijital ölüm planlaması kuşağımız için isteğe bağlı değil—zorunlu. Dijital hayatınızı denetleyerek başlayın: hesaplarınızı listeleyin, varlıklarınızı belgeleyin, değerli olanı kaybolabilecek olandan ayırın. En önemli dijital varlıklarınızın güvendiğiniz kişilere aktarılması için bir sistem kurun.

Ebeveynlerimiz fiziksel belgelere ve geleneksel vasiyetlere güvenebilirdi. Biz dijital öncelikli hayatlarımızı gerçekten anlayan ve çevrimiçi inşa ettiklerimizi koruyan dijital ölüm planlamasına ihtiyaç duyuyoruz.

JP, Luca, CJ, 8 ve Summer

## Büyük Kuşaklar Arası Dijital Uçurum