จดหมายส่วนตัวเกี่ยวกับการวางแผนความตายแบบดิจิทัล

ฉันต้องบอกคุณบางอย่างที่อยู่ในใจฉันเมื่อเร็ว ๆ นี้ และฉันหวังว่าคุณจะอยู่กับฉันเพราะมันสำคัญ คุณรู้จักอนิเมะเรื่อง Death Note ไหม? สมุดบันทึกที่มีแสงและเหนือธรรมชาติล่ะ? ฉันเพิ่งรู้ว่ามังงะเรื่องหนึ่งจากปี 2003 เข้าใจบางอย่างเกี่ยวกับการวางแผนความตายแบบดิจิทัล ซึ่ง Silicon Valley ยังไม่เข้าใจ

ฉันรู้ว่ามันฟังดูแปลกๆ แต่ฟังฉันหน่อยสิ

สิ่งที่ทำให้ฉันทึ่งเกี่ยวกับเดธโน้ต: เมื่อไลท์เขียนชื่อใครสักคนลงในสมุดบันทึกนั้น มันก็เสร็จเรียบร้อย ไม่ต้องกด ctrl+z ไม่ "อุ๊ย ไม่ได้ตั้งใจ" ไม่มีฝ่ายบริการลูกค้าให้โทรหา ความคงทนนั้นบังคับให้ทุกคน ทั้งตัวละครและผู้ชม ต้องคิดถึงน้ำหนักของการกระทำของพวกเขาจริงๆ

ลองเปรียบเทียบกับวิธีที่บริษัทเทคโนโลยีจัดการกับมรดกทางดิจิทัลของคุณในปัจจุบัน Google พูดว่า "เฮ้ รูปภาพของคุณจะถูกลบหลังจากไม่มีการใช้งานเป็นเวลาสองปี ต้องการดาวน์โหลดหรือไม่" พวกเขาเปลี่ยนการวางแผนการตายทางดิจิทัลของคุณให้กลายเป็นงานจัดการไฟล์อย่างแท้จริง

นั่นไม่ใช่วิธีการตายนะเพื่อน ความตายไม่ได้เกี่ยวกับโควต้าการจัดเก็บ

เดธโน้ตมีกฎเฉพาะ 13 ข้อ ไม่ใช่ข้อเสนอแนะหรือสัญญา "เราจะพยายามอย่างดีที่สุด" กฎ. กฎข้อที่ 1 ชัดเจน: "มนุษย์ที่มีชื่อเขียนอยู่ในบันทึกนี้จะต้องตาย" ไม่มีการพิมพ์ที่ดีไม่มีข้อยกเว้น

มาดูบริการดิจิทัลพินัยกรรมทั่วไปกัน: "เราจะพยายามส่งข้อความของคุณ โดยขึ้นอยู่กับข้อจำกัดทางเทคนิค ข้อกำหนดทางกฎหมาย และไม่ว่าเราจะยังดำเนินธุรกิจอยู่หรือไม่" นั่นไม่ดีพอสำหรับบางสิ่งที่สำคัญเท่ากับข้อความสุดท้ายของคุณใช่ไหม

สิ่งที่สวยงามเกี่ยวกับ Death Note ที่ฉันคิดว่าพลาดไปก็คือ Light ไม่ใช่แค่เขียนชื่อเท่านั้น เขาเขียนสถานการณ์ทั้งหมด วิธีที่ผู้คนจะตาย สิ่งที่พวกเขาจะทำก่อน และช่วงเวลาสุดท้ายของพวกเขา เดธโน้ตไม่ใช่แค่การสิ้นสุดชีวิตเท่านั้น มันเกี่ยวกับการประดิษฐ์เรื่องเล่า

ความตายทางดิจิทัลของคุณควรเป็นแบบเดียวกัน ไม่ใช่แค่ "นี่คือรหัสผ่านของฉัน" (โปรดอย่าใส่รหัสผ่านเหล่านั้นในข้อความสุดท้าย) แต่รวมถึงเรื่องราวจริงของคุณด้วย ความจริงของคุณ การเชื่อมต่อของมนุษย์ที่แท้จริงครั้งสุดท้ายของคุณ บริษัทเทคโนโลยีลืมไปว่าข้อความมรณกรรมเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรัก ไม่ใช่การขนส่ง