Dijital ölüm planlaması hakkında kişisel bir mektup

Son zamanlarda aklımda olan bir şeyi size anlatmam gerekiyor ve önemli olduğu için benimle kalacağınızı umuyorum. O Death Note animesi biliyor musunuz? Light ve doğaüstü defterli olan? Son zamanlarda 2003'ten bir manga'nın dijital ölüm planlaması hakkında Silicon Valley'in hâlâ çözemediği bir şeyi anladığını fark ettim.

Garip geldiğini biliyorum ama dinleyin.

Death Note hakkında beni etkileyen şey şuydu: Light o deftere birinin adını yazdığında, olmuştu. Ctrl+z yok, " pardon, demek istemedim" yok, aranacak müşteri hizmeti yok. Bu kalıcılık herkesi—karakterleri ve izleyicileri—eylemlerinin ağırlığını gerçekten düşünmeye zorladı.

Şimdi bunu teknoloji şirketlerinin bugün dijital vasiyetinizi nasıl ele aldığıyla karşılaştırın. Google "Hey, fotoğraflarınız iki yıl hareketsizlikten sonra silinecek. İndirmek ister misiniz?" diyor. Dijital ölüm planlamanızı kelimenin tam anlamıyla bir dosya yönetimi işine dönüştürdüler.

Ölüm böyle işlemez, dostum. Ölüm depolama kotasıyla ilgili değildir.

Death Note'un 13 özel kuralı vardı. Öneriler veya "elimizden geleni yaparız" vaatleri değil. Kurallar. 1. Kural kristal berraklığındaydı: "Bu deftere adı yazılan insan ölecektir." Küçük puntolu yazı yok, istisna yok.

Şimdi tipik dijital vasiyet hizmetlerine bakın: "Teknik kısıtlamalara, yasal gerekliliklere ve hâlâ faaliyette olup olmadığımıza tabi olarak mesajlarınızı teslim etmeye çalışacağız." Son mesajınız gibi önemli bir şey için bu yeterli değil, değil mi?

Death Note hakkında kaçırıldığını düşündüğüm güzel bir şey var: Light sadece isimler yazmadı. İnsanların nasıl öleceğini, önce ne yapacaklarını, son anlarını—tüm senaryoları yazdı. Death Note sadece hayatı sonlandırmakla ilgili değildi; anlatı oluşturmakla ilgiliydi.

Dijital ölümünüz de aynı olmalı. Sadece "işte şifrelerim" değil (bu arada lütfen bunları son mesajlara koymayın), gerçek hikayeniz. Gerçeğiniz. Son gerçek insan bağlantınız. Teknoloji şirketleri vefat sonrası mesajların sevgiyle ilgili olduğunu, lojistikle değil, unuttu.