Dear friends,
สำหรับผู้ปกครองที่วางแผนข้อความตลอดช่วงวัยเด็ก
แนวทางที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดคือการสร้างตัวอักษรหลายตัวที่ปรับให้เหมาะกับระยะการพัฒนาที่แตกต่างกัน จดหมายฉบับเดียวจะไม่ให้บริการแก่เด็กอายุตั้งแต่หกขวบจนถึงวัยผู้ใหญ่ ให้วางแผนชุดข้อความที่ตรงกับลูกของคุณในด้านสติปัญญาและอารมณ์ในแต่ละช่วงวัยที่สำคัญแทน กลยุทธ์นี้ได้รับการสนับสนุนจากการวิจัยเกี่ยวกับการสูญเสียในวัยเด็ก โดยให้การเชื่อมโยงอย่างต่อเนื่อง ในขณะเดียวกันก็เคารพความสามารถในการพัฒนาของพวกเขาในการทำความเข้าใจการสูญเสีย ความตาย และความรักที่คงอยู่ของคุณ
การเข้าใจพัฒนาการทางสติปัญญาถือเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการสื่อสารหลังมรณกรรมกับเด็กอย่างมีประสิทธิภาพ ต่อไปนี้คือวิธีปรับข้อความของคุณให้เข้ากับแต่ละขั้นตอน:
อายุ 3-5 ปี: ระยะก่อนการผ่าตัด
เด็กวัยนี้คิดอย่างเป็นรูปธรรมและต่อสู้กับแนวคิดเชิงนามธรรม เช่น "ตลอดไป" พวกเขาอาจเชื่อว่าความตายสามารถย้อนกลับได้หรือชั่วคราว ข้อความควรเรียบง่ายมาก เน้นที่ความมั่นใจที่เป็นรูปธรรม และหลีกเลี่ยงการใช้คำสละสลวยที่ทำให้เกิดความสับสน ตัวอย่าง: "ฉันไม่สามารถอยู่กับคุณได้อีกต่อไปเพราะร่างกายของฉันหยุดทำงาน แต่ฉันจะรักคุณตลอดไป แม่/พ่อจะดูแลคุณ"
อายุ 6-8 ปี: การเริ่มต้นปฏิบัติการอย่างเป็นรูปธรรม
เด็กๆ เริ่มเข้าใจความคงอยู่ของความตายแต่อาจมีความคิดมหัศจรรย์ว่าอะไรเป็นสาเหตุของความตาย พวกเขาต้องการความมั่นใจอย่างชัดเจนว่าไม่มีสิ่งใดที่พวกเขาทำ คิด หรือพูดที่ทำให้คุณเสียชีวิต รวมความทรงจำที่เฉพาะเจาะจงและการแสดงออกถึงความรักที่เป็นรูปธรรม ตัวอย่าง: "จำตอนที่เราสร้างป้อมผ้าห่มนั้นได้ไหม ฉันชอบดูคุณหัวเราะ ฉันไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว แต่ความทรงจำเหล่านั้นมีอยู่จริงและคุณสามารถเก็บมันไว้ตลอดไป"
อายุ 9-12 ปี: วุฒิภาวะในการปฏิบัติงานอย่างเป็นรูปธรรม
เด็กสามารถเข้าใจแนวคิดทางอารมณ์ที่ซับซ้อนมากขึ้นและผลกระทบในอนาคตได้ พวกเขากำลังพัฒนาตัวตนที่เป็นอิสระจากผู้ปกครอง แต่ยังต้องการการรักษาความปลอดภัยไฟล์แนบ ข้อความอาจมีคำอธิบายที่ละเอียดมากขึ้น การรับทราบถึงความโศกเศร้า คำแนะนำสำหรับความท้าทายที่อยู่ข้างหน้า และการยืนยันถึงบุคลิกภาพที่กำลังจะเกิดขึ้น ตัวอย่าง: "ฉันรู้ว่าคุณคงจะโกรธ ฉันไม่ได้อยู่ตรงนั้นเพื่อชมการแข่งขันเบสบอล ไม่เป็นไร ฉันก็โกรธเหมือนกัน แต่ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันภูมิใจในความมุ่งมั่นของคุณแค่ไหน คุณไม่ยอมแพ้ แม้ว่าสิ่งต่างๆ จะยากลำบากก็ตาม"
ทฤษฎีความผูกพันของจอห์น โบว์ลบีบอกเราว่าพ่อแม่ทำหน้าที่เป็น "ฐานที่มั่นคง" ของเด็ก ซึ่งเป็นรากฐานที่พวกเขาใช้สำรวจโลกและกลับมาพักผ่อนอย่างสบายใจ เมื่อพ่อแม่เสียชีวิต เด็กๆ จะสูญเสียแหล่งความมั่นคงหลักนี้ไป จดหมายมรณกรรมของคุณไม่สามารถทดแทนการปรากฏกายของคุณได้ แต่สามารถเป็นหลักฐานยืนยันความรักและความผูกพันอย่างต่อเนื่องของคุณได้