Çocukluk boyunca mesajlar planlayan ebeveynler için,

En etkili yaklaşım farklı gelişim aşamalarına uyarlanmış birden fazla mektup oluşturmayı içerir. Tek kapsamlı bir mektup altı yaşından yetişkinliğe kadar bir çocuğa hizmet etmez. Bunun yerine, çocuğunuzun her önemli yaşta bilişsel ve duygusal olarak nerede olduğuna uygun bir dizi mesaj planlayın. Çocukluk yası araştırmalarıyla desteklenen bu strateji, kaybı, ölümü ve sizin süregelen sevginizi anlama kapasitelerinin evrimine saygı gösterirken sürekli bağlantı sağlar.

Çocuklarla etkili vefat sonrası iletişim için bilişsel gelişimi anlamak şarttır. Mesajlarınızı her aşamaya nasıl uyarlayacağınız:

3-5 Yaş: İşlem Öncesi Aşama

Bu yaştaki çocuklar somut düşünür ve "sonsuza kadar" gibi soyut kavramlarla zorlanır. Ölümün geri dönüşümlü veya geçici olduğuna inanabilirler. Mesajlar çok basit olmalı, somut güvenceye odaklanmalı ve kafa karıştırıcı örtmece ifadelerden kaçınmalıdır. Örnek: "Artık seninle olamıyorum çünkü vücudum çalışmayı bıraktı. Ama seni her zaman seveceğim. Anne/Baba sana bakacak."

6-8 Yaş: Somut İşlemsel Dönem Başlangıcı

Çocuklar ölümün kalıcılığını anlamaya başlar ama neyin sebep olduğu konusunda büyülü düşünceye sahip olabilir. Yaptıkları, düşündükleri veya söyledikleri hiçbir şeyin ölümünüze neden olmadığına dair açık güvenceye ihtiyaç duyarlar. Belirli anılar ve somut sevgi ifadeleri ekleyin. Örnek: "O battaniye kalesini yaptığımız zamanı hatırlıyor musun? Senin gülmene bayılıyordum. Artık hayatta değilim ama o anılar gerçek ve onları sonsuza kadar saklayabilirsin."

9-12 Yaş: Somut İşlemsel Olgunluk

Çocuklar daha karmaşık duygusal kavramları ve gelecek etkilerini kavrayabilir. Ebeveynlerden bağımsız kimlik geliştiriyorlar ama yine de bağlanma güvenliğine ihtiyaç duyuyorlar. Mesajlar daha ayrıntılı açıklamalar, yaslarının kabulü, önlerindeki zorluklar için rehberlik ve gelişen kişiliklerinin onayını içerebilir. Örnek: "Beyzbol maçlarında orada olmadığım için muhtemelen kızgınsın. Sorun değil. Ben de kızgınım. Ama kararlılığından ne kadar gurur duyduğumu bilmeni istiyorum. Zor şeyler olsa bile pes etmiyorsun."

John Bowlby'nin bağlanma teorisi bize ebeveynlerin çocuğun "güvenli üssü" olduğunu söyler—dünyayı keşfettikleri ve teselli için döndükleri temel. Bir ebeveyn öldüğünde çocuklar bu birincil güvenlik kaynağını kaybeder. Vefat sonrası mektuplarınız fiziksel varlığınızın yerini alamaz ama sevginizin ve süregelen bağlantınızın devam eden kanıtını sağlayabilir.