Kailangan kong sabihin sa iyo ang totoong kuwento sa likod ng DeathNote, dahil kapag binanggit ko na gumawa ako ng "Death Note app," maaaring tumawa ang mga tao nang kaba o nagtataka kung may pinaplano akong ilegal. Ipinapangako ko sa iyo—ito ay ganap na legal, nakakagulat na kumplikado, at nilulutas ang isang problemang hindi ko inaasahang mag-aalaga hanggang sa ginawa ako ng buhay.

Nagsimula ito sa isang rewatch ng Death Note noong Mayo 2025. Isang bagay tungkol sa bigat ng pagsusulat sa notebook na iyon—ang pagiging permanente, ang maingat na pagsasaalang-alang sa mga huling sandali—naiiba sa akin sa pagkakataong ito. Siguro dahil mas matanda ako, o dahil kamakailan lang ay nakaranas ako ng tunay na kawalan. Ang aking ama ay lumipas dalawang taon na ang nakalilipas, at ang kanyang digital ghost ay mas aktibo pa rin kaysa sa kanyang mga huling buwan.

Ang kanyang Facebook ay patuloy na bumabati ng maligayang kaarawan sa mga tao. Ang kanyang Gmail ay patuloy na nagpapadala ng spam sa aking ina. Ang kanyang digital presence ay isang pare-pareho, masakit na paalala na walang sinuman—kahit ang mga tech na kumpanya—ang nag-isip tungkol sa digital na kamatayan sa pangangalagang nararapat dito. Iyan ang natamaan sa akin: kailangan natin ng Death Note para sa digital age.

Hindi para saktan ang sinuman, malinaw naman, ngunit upang pangasiwaan ang aming mga digital na pagkamatay nang may intensyon. Upang magpadala ng mga huling mensahe na talagang mahalaga. Upang magkaroon ng maalalahanin na mga huling salita sa isang mundong hindi tumitigil sa pagsasalita. Ang anime ay nagbigay sa amin ng metapora, ngunit ang tunay na pangangailangan ng tao ay nagbigay sa amin ng misyon.

Ang paggawa ng switch ng patay na tao ay diretsong tunog hanggang sa mapagtanto mo na gumagawa ka ng isang sistema na dapat gumana nang perpekto kapag ang pangunahing gumagamit nito ay literal na patay na. Walang pressure diba? Kailangan namin ng zero-knowledge encryption, sopistikadong proof-of-life verification, garantisadong paghahatid ng mensahe, at emosyonal na disenyo na nirerespeto ang bigat ng sandali.

Sa paglipas ng 107 nakakahumaling na araw ng pag-unlad, sumulat kami ng halos kalahating milyong linya ng code, itinapon ang 82% sa paghahangad ng isang bagay na karapat-dapat sa pagtitiwala na ibibigay sa amin ng mga tao. Ang bawat Git commit ay makabuluhan. Ang bawat tampok ay isinasaalang-alang sa pamamagitan ng lens ng mga huling salita ng isang tao.

Ang koneksyon sa anime ay hindi lamang marketing-ito ay tungkol sa paglapit sa kamatayan na may parehong pag-iisip at gravity na ipinakita ng serye. Isinulat ni Light ang bawat pangalan nang may pagsasaalang-alang at kinahinatnan. Gusto naming isulat ng mga tao ang kanilang mga huling mensahe na may ganoon ding intensyon, dahil alam na ang mga salitang ito ay may bigat at mahalaga sa isang tao.

Ang nagsimula bilang inspirasyon mula sa fiction ay naging isang tunay na solusyon para sa mga totoong tao na nahaharap sa tunay na hamon ng paghahanda para sa digital na kamatayan nang may dignidad, seguridad, at pagmamahal.

JP, Luca, CJ, 8, at Summer